Fleetmaster (Umbar)

W cieniu murów Umbaru gasną świece dnia, miasto oddycha szeptem, nie krzykiem — bo nie wypada. Ludzie chodzą nisko, z myślami przy ziemi, bo nad nimi czuwają Hasharii— bez twarzy, bez imienia. Ich kroki są ciszą, ich wyrok — spojrzeniem, noc jest ich królestwem, strach codziennym brzemieniem. A jednak w sercach tlą się iskry uparte, jak gwiazdy zakryte — wciąż żywe, choć czarne. Umbar trwa. I ludzie trwają. W cieniu. Po cichu.

Mateusz Miłkowski (Road to Helm's Deep)

Fleetmaster (Umbar)

W cieniu murów Umbaru gasną świece dnia, miasto oddycha szeptem, nie krzykiem — bo nie wypada. Ludzie chodzą nisko, z myślami przy ziemi, bo nad nimi czuwają Hasharii— bez twarzy, bez imienia. Ich kroki są ciszą, ich wyrok — spojrzeniem, noc jest ich królestwem, strach codziennym brzemieniem. A jednak w sercach tlą się iskry uparte, jak gwiazdy zakryte — wciąż żywe, choć czarne. Umbar trwa. I ludzie trwają. W cieniu. Po cichu.

Rosko (Lurtz's Scouts)

Fleetmaster (Umbar)

W cieniu murów Umbaru gasną świece dnia, miasto oddycha szeptem, nie krzykiem — bo nie wypada. Ludzie chodzą nisko, z myślami przy ziemi, bo nad nimi czuwają Hasharii— bez twarzy, bez imienia. Ich kroki są ciszą, ich wyrok — spojrzeniem, noc jest ich królestwem, strach codziennym brzemieniem. A jednak w sercach tlą się iskry uparte, jak gwiazdy zakryte — wciąż żywe, choć czarne. Umbar trwa. I ludzie trwają. W cieniu. Po cichu.

Michał Magryś (Assault on Lothlórien)