Kostek (Depths of Moria)

Kacik (The Battle of Five Armies)

Kostek (Depths of Moria)

MagicznyCysiu (Men of the West)

"Daję nadzieję innym, sobie nie zostawiam żadnej"

Kostek (Depths of Moria)

ADAM MAZI (Kingdom of Khazad-dûm)

Kostek (Depths of Moria)

Maslo (Reclamation of Osgiliath)

Na wiele lat przed tym, nim Pierścień ruszył w swą ostatnią podróż, zanim Frodo opuścił Shire, a róg Gondoru rozbrzmiał na Amon Hen, w cieniu ruin i dymów leżała niegdyś wspaniała stolica Gondoru — Osgiliath. Tam, gdzie niegdyś świeciły gwiazdy nad kopułą pałacu, teraz panował cień Mordoru. Lecz nawet w ciemności może zaiskrzyć odwaga. Nadszedł czas, gdy Denethor, Namiestnik Gondoru, wezwał swoich synów. Wschodni brzeg Anduiny został zajęty przez orki i ludzi Wschodu. Most prowadziący do Osgiliath stawał się czarnym szlakiem dla wojny. „Nie możemy pozwolić, by wróg objął władzę nad rzeką” — rzekł Denethor. „Boromirze, poprowadzisz ludzi Gondoru. Osgiliath musi zostać odzyskane. Choćby na krótko. Choćby za cenę krwi.” Boromir, syn Denethora, kapitan i wojownik, przyjął rozkaz bez słowa skargi. Towarzyszył mu brat, Faramir, mędrzec i zwiadowca. Obaj wiedzieli, że idą w piekło. W noc bezgwiezdną, pod osłoną mgieł, gondorscy żołnierze przeprawili się przez rzekę na małych łodziach. Pancerze owinięto w szmaty, miecze nie odbijały światła. Boromir stał na dziobie, niczym duch przeszłych wieków, z mieczem przy boku i Wielkim Rogiem u pasa. Na drugim brzegu czaiła się śmierć. Oko Saurona czuwało, lecz jeszcze nie patrzyło tu w pełni. Jeszcze nie.